السيد محمد علي الأبطحي

232

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

( مسأله 1265 ) : اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند آن مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابر اين راننده وكشتيبان وخلبان وشتردار وچوبدار ومانند اينها ، هر چند براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند ، در غير سفر أول بايد نماز را تمام بخوانند . ونيز اگر سفر أول طول بكشد يا از جائى به جاى ديگر رود كه بگويند شغل أو سفر است . وملحق مىشود به كسى كه كأرش سفر است ، شخصي كه كأرش در جاى ديگر است ، مانند تجارت وتدريس كه مقدار معتد بهى ( قابل توجهى ) از روزها را مثلا ما هي ده روز يا بيشتر به آنجا سفر نموده وبر مى گردد . ( مسأله 1266 ) : شخصي كه شغلش مسافرت است ، چنانچه براي كار ديگرى مانند زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا راننده ، اتومبيل خود را براي زيارة كرايه بدهد ، وخودش هم زيارة كند ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1267 ) : حمله دار يعنى كسى كه مسافران را به أماكن زيارتي مىبرد چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر شغلش مسافرت نباشد وتنها در أيام حج يا زيارة براي حمله دارى سفر مىكند ، احتياط واجب آن است كه بين نماز تمام وشكسته جمع نمايد ، ولى چنانچه مدت سفر أو كم باشد مانند اين زمان كه سفر با هواپيماست ، بعيد نيست حكم أو نماز شكسته باشد . ( مسأله 1268 ) : كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است ، مانند راننده اى كه تنها در زمستان يا تابستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد ، بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه هم شكسته وهم تمام بخواند . ( مسأله 1269 ) : راننده ودوره گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت وآمد مىكند ، چنانچه سفر هشت فرسخى برود بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1270 ) : راننده وسائط نقليه - از حيوان وغير حيوان - كه شغلش